Hér má lesa ávarp og ljóðið :
Kæru Vestmannaeyingar og gestir.
Í dag fögnum við ekki aðeins sögu okkar heldur líka því samfélagi sem við erum að skapa á hverjum degi.
Ísland er meira en landið sem við búum í. Það er fólkið sem sýnir umhyggju, hjálpar náunganum og hefur kjark til að láta rödd sína heyrast.
Við lifum á tímum hraðar breytinga. Heimurinn tengist á nýjan hátt og áskoranirnar eru margar. En framtíðin verður til í þeim ákvörðunum sem við tökum saman, um virðingu, jafnrétti, sjálfbærni og tækifæri fyrir alla.
Við eru ólík, en það er styrkur okkur. Hver og einn leggur sitt af mörkum til að gera samfélagið betra, réttlátara og hlýrra.
Á þessum degi skulum við vera stolt af því sem hefur áunnist, en einnig horfa fram á veginn með bjartsýni og ábyrgð.
Landið flokkar ekki fólk eftir Bubba Mortens
Sjáðu
landið okkar allra
með mosamjúkan opinn faðminn
tekur okkur öllum eins og við erum
landið okkar flokkar ekki fólk
Sjáðu
við stiklum á hálum arfinum
kærleikurinn vex upp úr rauðu hafi hjartans
Í kvöld er stjörnurnar falla á spegilinn
og rökkurmjúk aldan ber þær að landi
skal ég tína upp þó ekki væri nema eina
til þess að minnast sumarkvölda norður í dumbshafi
Við skulum drekka sólgeisla saman að norðan
og sáldra yfir hann blágrýtismylsnu úr esjunni.
